20-08-2026
Softwarevergoedingen kwalificeren als royalty's, maar verrekening strandt

Een Nederlandse softwareonderneming levert softwareoplossingen aan telecombedrijven in onder meer Griekenland, Sri Lanka en Kenia. Daarbij ontvangen klanten geen eigendom van de software, maar slechts een gebruiksrecht. De intellectuele eigendomsrechten blijven volledig bij de Nederlandse onderneming. Over de vergoedingen die de onderneming uit het buitenland ontvangt, wordt in verschillende landen bronbelasting ingehouden. 

Royalty?

De onderneming wil deze buitenlandse bronbelasting in Nederland verrekenen. Daarvoor moet eerst worden vastgesteld hoe de ontvangen vergoedingen fiscaal moeten worden gekwalificeerd. Zijn de softwarevergoedingen royalty's of gewone bedrijfswinsten? Als sprake is van royalty's, bieden belastingverdragen en het Besluit voorkoming dubbele belasting mogelijkheden om buitenlandse bronbelasting te verrekenen. Als de vergoedingen geen royalty's zijn, ontbreekt die mogelijkheid vaak en kan de buitenlandse belasting mogelijk alleen als kostenpost in aanmerking worden genomen.

Verrekening van bronbelasting 

De rechtbank oordeelt dat de vergoedingen voor het gebruik van de software kwalificeren als royalty's. Daarbij kijkt de rechtbank naar de belastingverdragen met Griekenland en Sri Lanka. Die verdragen zijn gebaseerd op het OESO-modelverdrag uit 1977. Volgens de rechtbank volgt uit de ruime omschrijving van het royaltybegrip dat vergoedingen voor het gebruik van auteursrechtelijk beschermde software hieronder vallen. Van belang is dat de klanten niet simpelweg een softwarepakket kopen, maar een gebruiksrecht krijgen op software waarvan de intellectuele eigendom bij de leverancier blijft. De rechtbank maakt daarbij wel onderscheid tussen softwarelicenties en ondersteunende dienstverlening. Vergoedingen voor support- en onderhoudsdiensten zijn volgens de rechtbank geen royalty's, maar gewone vergoedingen voor dienstverlening.

Toch geen verrekening

Voor verrekening van buitenlandse bronbelasting moet ook worden voldaan aan de zogenoemde tweede limiet. Daarbij moet inzicht bestaan in de winst die aan de buitenlandse royalty-inkomsten kan worden toegerekend. De onderneming heeft volgens de rechtbank onvoldoende gegevens verstrekt over de kosten die samenhangen met de royalty-inkomsten. Daardoor kan niet worden vastgesteld hoeveel verrekeningsruimte daadwerkelijk bestaat. De rechtbank weigert om die reden de gevraagde verrekening van de buitenlandse bronbelasting.

Bronbelasting niet altijd aftrekbaar

De onderneming probeert vervolgens de buitenlandse bronbelasting als kosten in aftrek te brengen. Voor de in Griekenland en Sri Lanka ingehouden bronbelasting gaat dat volgens de rechtbank niet op. Voor die inkomsten bestaat immers een regeling ter voorkoming van dubbele belasting. Daardoor sluit de wet kostenaftrek uit. Voor de in Kenia betaalde bronbelasting ligt dat anders. Die bronbelasting mag wel als kosten in aftrek worden gebracht, waardoor de belastbare winst alsnog wordt verlaagd.

Bron: Rechtbank Noord-Holland | jurisprudentie | ECLI:NL:RBNHO:2026:5934 | 19-05-2026

Terug